Trzeba zaznaczyć, że życie społeczne nie polega na biurokracji czy na działalności instytucji. Życie społeczne ma przede wszystkim charakter wspólnotowy. To zaczyna się od wspólnoty rodzinnej, która jest pierwszą i podstawową wspólnotą osobową. To właśnie w rodzinie, tradycyjnej rodzinie, zaczyna się przygotowanie człowieka, młodego człowieka, do życia społecznego, gdyż w rodzinie działa się realnie, żeby utrzymać ją przy życiu. Dalej powstawały wspólnoty rodzin, tworząc wspólnoty lokalne jako wspólnoty dobrosąsiedzkie. Tak powstawały wsie i miasta. Na koniec tworzy się i powstaje wspólnota narodowa oparta na współpracy w ramach wspólnej kultury wytworzonej przy udziale jednego wspólnego języka i wspólnej tradycji działania i postępowania obywateli. Dopiero wspólnota narodowa była ujmowana w ramy państwa i jego publicznych instytucji. Natomiast biurokracja staje się wypaczeniem działania instytucji, gdyż górę biorą procedury prawne lub bezprawne. Nie wolno więc traktować instytucji czy biurokracji jako pełnego zakresu życia społecznego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz