Szczególna rola rodziny /6

(6) Okazuje się, że wszelkie próby stworzenia doskonałości w przypadku człowieka kończą się katastrofą samego człowieczeństwa. Jedyny wniosek, jak płynie z tych absurdalnych dokonań, to pozostawić człowieka w spokoju, aby sam mógł kształtować swoje życie. Dlatego należy pozwolić ludziom żyć w rodzinach i rozwijać swoje życie rodzinne według własnego uznania. Bo tak naprawdę każdy człowiek najlepiej zdaje sobie sprawę z tego, co dla niego jest najlepsze i sam potrafi zdecydować, jak to osiągnąć. Dlatego na ogół ludzie sami decydują się na założenie rodziny i władzy państwowej nic do tego. Władze nie powinny manipulować informacjami czy raczej narracjami na temat życia rodzinnego. Tutaj decydujący głos powinni mieć sami obywatele.

Jeżeli rozejrzymy się w historii rozwoju społecznego, to od razu zauważymy, że wszystko zaczynało się od rodziny i życia rodzinnego. Od początku rodziny gromadziły się w większe grupy wokół działalności rolniczej i hodowlanej. W ten sposób powstawały lokalne wspólnoty rodzin, które żyły i działały zasadniczo w sposób jak najbardziej naturalny. Dlatego należy przyjąć i uznać, że tak rodziło się życie społeczne i tak funkcjonowało przez całe wieki. Dopiero powstawanie miast na zasadach prawnych wprowadziło nowy charakter społeczności i nową strukturę gospodarczą. Ale przecież również w miastach funkcjonowała podstawowa rola rodziny jako zasadniczego elementu społecznego. W żadnych historycznych ustrojach państwowych nie podejmowano prób eliminacji życia rodzinnego. Pierwsze takie próby łączyły się z wprowadzaniem ideologii komunistycznej. I dzisiaj mamy tego kontynuację (doprawdy trudno się domyślić, dlaczego znów odbija politykom pasja ideologiczna/ sic!). Przecież wiadomo, że przy pomocy ideologii nie da się rządzić realną wspólnotą społeczną (zwłaszcza wspólnotą narodową).