Mord elektrycznym prądem się rozpostrze,
Syn przeciw ojcu pochwyci za ostrze,
Brat przeciw bratu -- siostra przeciw siostrze

I bić się będą rodziny -- wsie -- grody,

Powiaty -- kraje -- aż całkie narody

Odspołecznieją -- I będą jako trzody

Porozwściekane! -- I ujrzysz, o ziemio,

Jak twoje władce i mędrce oniemią,

Gdy się pod nimi zwierzęta wyplemią

I miasto ludzi, skakać będą w szale

Tygrysy tylko, hieny i szakale,

Piejąca wyciem o szatana chwale!

Tysiące bluźniąc, oszaleją społem,

Jakby zarazy widnokrężnym kołem,

Pójdzie szaleństwo tym ziemskim padołem!

Aż z głębi duchów dusz wnętrzna zakała

Na ich widome przesączy się ciała

I z tych ciał hydrze rozstroje wydziała. --

Jad nie zaznanych i strasznych boleści

Półbożą postać człowieczą zbezcześci,

Psuć się kształt zacznie przepsutej już treści!

Chorować razem będą wielkie mnóstwa

Na gorszą klęskę niż klęska ubóstwa

Na nieczłowieczą chorobę bezbóstwa.

W piersiach i czaszkach będą się gnieździły

Przed śmiercią jeszcze robaki z mogiły

I toczyć żywych serc i mózgów bryły!

Aż od tych trupów, żyjących szkaradnie,

Na widnokręgi okoliczne padnie

Rozkład -- i rozkład naturą owładnie!

Gdzie tysiącami będą tacy chorzy, 

Tam się stworzenie wkoło nich odstworzy

I od ich zgnilizn gnić zacznie świat Boży!

Mór się tam wszędzie wślizguje i wciska -- 

Naprzód bydlęta gnić zaczną, co z bliska,

Później zbóż łany i trawne pastwiska -- 

Gnić będą wody -- gnić będzie smug lądu -- 

Aż światło prawom ulegnie bezrządu -- 

Aż słońce samo dostanie plam trądu!

Aż zza gnijącej powietrza przesłony

Księżyc się wyda jak hełm zerdzewiony

I gwiazd zrzenice -- jak krwią zaszłe błony